اندازهٔ بازار استانی

«بازار ما چقدر است؟» معمولاً با یک عدد گرد جواب داده می‌شود که هیچ‌کس نمی‌داند از کجا آمده. این ابزار همان عدد را می‌سازد، ولی هر جزئش را جدا نگه می‌دارد: چه چیزی داده است و چه چیزی فرض شماست.

جمعیت هر استان و برآورد جمعیت کشور را خود سایت می‌آورد. دهک درآمدی، بُعد خانوار، نرخ نفوذ و خرج سالانه را شما وارد می‌کنید — و نتیجه، همهٔ این فرض‌ها را کنار عدد چاپ می‌کند تا بتوانید سرشان بحث کنید.

• جمعیت هر استان = سهم آن استان از جمعیت کشور × برآورد جمعیت کشور. سهم‌ها از تفکیک استانی همین سایت می‌آید و برآورد جمعیت کشور از بانک جهانی (CC BY 4.0).
• چرا سهم و نه عدد خام استان: جمع ارقام تفکیک استانی از برآورد امروزِ جمعیت کشور کمتر است، چون آن تفکیک مربوط به دوره‌ای قدیمی‌تر است. سهم هر استان پایدارتر از عدد مطلق آن است، پس ابزار روی سهم حساب می‌کند.
• تعداد خانوار = جمعیت استان ÷ بُعد خانوار. اطلس، «نفر» دارد نه «خانوار».
• خانوار هدف = تعداد خانوار × سهم دهک‌های انتخابی. هر دهک یک‌دهم خانوارهاست — این حسابِ «دهک» است، نه ادعایی دربارهٔ ایران.
• اندازهٔ بازار = خانوار هدف × نرخ نفوذ × خرج سالانهٔ هر خانوار × ضریب خرج دهک.
• دو جدول حساسیت: یکی نشان می‌دهد با انتخاب دهک‌های بیشتر یا کمتر عدد چطور عوض می‌شود، دیگری با ضریب خرج — چون بیشترین اثر روی نتیجه از همین دو فرض می‌آید.

• این برآورد است، نه آمار رسمی. هیچ نهادی این عدد را منتشر نکرده؛ شما فرض‌ها را دادید و ابزار ضرب کرد.
• دادهٔ درآمد دهک‌ها در دسترس این سایت نیست: شرایط درگاه مرکز آمار ایران بازنشر و دریافت خودکار را منوط به اجازهٔ کتبی می‌کند. برای همین «چند خانوار» از تعریف دهک می‌آید و «چقدر خرج» از شما — و هیچ رقم درآمدی به شما نسبت داده نمی‌شود.
• توزیع درآمد بین استان‌ها یکسان نیست؛ این ابزار فرض می‌کند سهم دهک‌ها در همهٔ استان‌های انتخابی یکی است. اگر می‌دانید تهران با سیستان‌وبلوچستان فرق دارد، استان‌ها را جدا حساب کنید.
• خروجی «بازار بالقوه» است، نه فروش پیش‌بینی‌شده: رقابت، توزیع، قدرت برند و کشش قیمتی در آن نیست.
• این ابزار ماشین‌حساب است، نه مشاوره؛ هیچ عددی توصیهٔ سرمایه‌گذاری نیست.